0

Que lemos?

Xa vos temos contado que no inicio de cada obradoiro, para guiar un pouco a rapazada e empezar con bo pé, adoitamos ler en alto fragmentos escollidos dalgunhas obras, como por exemplo das aventuras de Harry Potter editadas por Galaxia. Outros libros que usamos, e que nos permitimos recomendarvos se non os lestes, son os seguintes

Garantímosvos o éxito e uns momentos moi divertidos se dedicades uns minutos, polo menos de cando en vez, a lerdes xuntos estas e outras historias das que vos iremos falando en vindeiras entradas. Por moito que chegados a unha idade as nenas e nenos xa saiban ler sos, iso non quita que non lles encante que as nais e pais lles sigades lendo, ou ler elas e eles para vós (pór voces esaxerando os caracteres dos personaxes pode ser esgotador, pero tamén moi, moi divertido).

E non esquezades que en galego tedes unha enorme oferta de libros que lle encantan á rapazada, aínda que ás veces poidan estar un pouco menos visibles nas librería e poidan ser un pouco máis difíciles de atopar. O futuro da nosa lingua e a súa transmisión interxeracional tamén dependen de que todas e todos poñamos un pouquechiño da nosa parte.

 

 

0

Creando xunt@s. Participa no sorteo!!

As nenas e nenos do Vilas Alborada describíronnos unha parte moi importante da casa de Max e deixaron a cousa a punto para que pasase algo. De inventar ese “algo” ocupouse a rapazada de 4º A e 4º B do cole de Vite:

de repente escoitamos o seu pai falando con alguén cunha voz estraña.

Parecía coma se falase un extraterrestre. E iso que Max coñecía todos os idiomas do mundo.

-Gahtuydhipn!

Non se entendía nada!

O pai de Max ofreceulle un vaso de auga. Escoitamos pasos cada vez máis preto. Puxémonos moi nerviosos. Saímos para ver que pasaba pero non atopamos ninguén.

O Conto Viaxeiro é unha actividade esencialmente colaborativa, non só entre os diferentes coles senón tamén entre a propia rapazada dunha mesma aula, que debe inventar en grupo o fragmento que lle toque (só a ilustración é individual).

Outra parte importante é a oralidade, porque pensamos que a creatividade coa lingua flúe mellor deste xeito ca poñéndonos de inicio ante unha pantalla ou un folio en branco.

No seguinte vídeo podedes ver a rapazada discutindo as súas propostas e tamén algunha práctica de contacontos que fan antes de se poñeren coa historia de Max e Valeria. Por certo (acaba de ocorrérsenos), ides ver un rapaz que se chama Mateo contándonos o inicio dunha historia que se lle ocorreu; queredes xogar vós tamén? Probade a continuar a súa historia ao voso xeito e, se vos parece, mandádenos o resultado a través da canle de comentarios desta entrada. Participando entrades no sorteo dun lote de fermosos agasallos, cortesía do Departamento de Lingua do Concello de Compostela.

0

Un conto ilustrado

Xa sabemos como comeza a nosa historia e cales parece que van ser algúns dos seus personaxes máis importantes. Se vos preguntabades como serían Max e Valeria, aquí volos presentamos, cortesía da rapazada de 4º A e 4º B do Ceip de Lamas de Abade, a quen correspondeu este ano encetar a incerta aventura do Conto Viaxeiro.

Max

Aquí temos a Max, atemorizado polos sucesos estraños que acontecen no seu barrio.

Valeria

E esta é Valeria, a súa veciña e mellor amiga, ademais de narradora desta historia.

0

Que facemos nun conto viaxeiro?

Pois moitas cousas. A ver… analizamos sisudamente a construción de personaxes, a conta, por exemplo, de Súper Pataca (e de paso descubrimos que Súper Pataca e moit@s outr@s tamén falan galego, e que nos encanta; dámoslle á cabeciña para construír historias disparatadas e vemos que a nosa cidade está chea de lugares marabillosos onde situar eses relatos, e que a nosa lingua e a nosa tradición oral nos ofrecen un mundo de recursos para soñar as máis fantásticas aventuras. Con todo, o máis importante é que rimos, rimos moito, a verdade. E aínda facemos moitas máis cousas, pero seguiremos contándoas nos vindeiros días.

0

Comezamos!!

_DSC8894

O pequeno Max era un neno que facía karate. Polas noites tiña medo de que lle viñesen atracar a casa porque estes días estaban a pasar cousas raras no seu barrio.

Ah, perdoádeme! Non me presentei. Eu son Valeria. Vivo en fronte de Max e el é o meu mellor amigo. Quere investigar o que pasa no noso barrio porque é un pouco fanático da investigación. 

Con estes dous veciños deu comezo a un novo conto viaxeiro a rapazada de 4º A e B do colexio Lamas de Abade. Tan ben traballaron que xa devecemos por saber máis sobre as aventuras e as investigacións de Max e Valeria. Seguro que mañá en Vite nos han adiantar algo…